EVET

   Bu hayatta herkesin bir derdi var cemal. Benimki de bu. Ölemiyorum be amına koyayım. İyi bir şey sanıyorsun de mi? Herkesler öyle sanıyor. ama gel bir de bana sor? En berbat tarafı ne biliyon mu? Hiç kimseden hiçbir şeyden korkun kalmıyor. Ar damarı çatlıyor adamın. Doğru ne yanlış ne hey şer karışıyor kafanda. Bu amına koduklarım 100 sene önce neye inandıkları bilsen çok gülersin. 100 sene sonra neye inancaklar onu da biliyor olcem. Ya, her şeyleri biliyom ben cemal. He her şeyleri bilmek ile hiçbir şey bilmemek aynı. Odun gibi oluyon. Onun için çok fazla kurcalama meseleleri. Elinde sonunda ölecek birisin. Bu dünyanın dertleri çözmeye imkan yok. 

yarayla alay eder yaralanmamış olan
bak nasıl da sararıp soluvermiş tanrıça kederlerden
sen çok daha parlaksın çünkü
sen tüm göklerdeki yıldızların ilki
sen aydınlatırsın geceyi

-sen daha evvelden hiç uçmuş muydun?
+hee, uçtum ben bi’ kez. uçaklan istanbul’a gittiydim.
-nasıl döndün ki?
+trenlen.
-bence trenle daha güzel.
+bence trenlen çok uzun, ben uçakları seviyom.
-beni?
+efendim?
-beni seviyon mu?
+istersen, severim.
-istiyom gari be.

Geçen kuşu vurdun ya sen, o kuş hani vardı ya, yok ya artık. Annemler de yok. Kardeşlerim… Vardılar da hep, yoklar ya şimdi? Biz buradayız. Biz olmasaydık, ne olacaktı? Ne olacaktı o zaman?

Cemal, ben hayatımda karısından özür dilemek için ona şiir okuyan birini görmedim.

Şarkılar mı?
Efsane.