Yolculuğa Meğilim

    Bir gece daha kendini bıraktı güneşin yakıcı ve itici aydınlıgina bütün sessizlik sona erdi böylece kulak siken bütün vızıltılar doluştu durdu adım atılan atılmayan heryere.Yorganın altını kalkan misali kullandigim fakat çokta ise yaradığını söyleyemeyeceğimi dürten içimde ki huzursuzluk, nefesimde ki kasisler kafamın içinde en kuytu bölgelerde zar zor yaşamını sürdürmeye çalışan olumlu düşünceler köyünü bulup basan atlı süvariler.Hayatın piç kurusu senaryolarında replikler alıp dağıtırken olmak istediğim tek yer yorganımın altı oluyor,Gecenin şahitsizliği,sessizliği,benliği...

   Yüzüme konup yerleşiyor donuk adlı mimik parçası,insanlar gülücükler doğururken sahtekârlıkların yataklarına,büyütürlerken kötü ruhlarını iğrenç ninnilerin kucaklarında ve sesleri daha da yaklaştıkça kulaklarıma bir jilet kayak yapmak istiyor bileğimde insanların tedavileri doluşmak istiyor mideme parmagim patlatmak istiyor beynimi ya da çok yükseklerden izleyip dünyayı ardından kapatmak kepenkleri...